دردگــــــاهـ

قلم بر گاهِ درد

دردگــــــاهـ

قلم بر گاهِ درد

اینجا همه مخاطب خاص هستند.
حتی شما دوست عزیز!
*سیدیاسر تقوی

۳ مطلب با موضوع «سیاست و مقاومت» ثبت شده است

تقطیع و تحریف اظهارات مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان درباره زلزله کرمانشاه در حالی صورت می‌گیرد که  سالانه در ایام ربیع، فعالیت‌ تفرقه‌آمیز برخی جریان‌های افراطی شیعه علیه اهل سنت شدت می‌یابد. تحریک افکارعمومی آن هم در شرایطی که منطقه کرمانشاه با تنوع مذهبی خود (شیعه، سنی، اهل حق) داغدار مصائب بی‌شماری است را نمی‌توان در حد یک شیطنت رسانه‌ای تلقی کرد. اعتراض عجولانه نماینده محترم مردم پاوه در مجلس شورای اسلامی به جناب عبدالحمید و گلایه رئیس محترم فراکسیون اهل سنت مجلس از وی، می‌تواند تا حدودی بیانگر تأثیرپذیری افکارعمومی از این رویداد باشد.

اما آنچه که می‌تواند غرض‌ورزی در این پروژه را محتمل سازد، اظهارنظر مولوی عبدالحمید درباره ضرورت جهاد با اسرائیل در خطبه‌های نماز جمعه هفته گذشته است. جناب عبدالحمید اسماعیل‌زهی علیرغم اختلاف نظری که در مسائل سیاست خارجی با نظام دارد و مورد طمع گروه‌های افراطی دینی و سیاسی است، در این خطبه‌ها گفت: «دین اسلام دین «جهاد» هم است، اما جهاد در اسلام زمانی‌ست که هیچ راهی برای اصلاح یک جامعه باقی نمانده باشد. جهاد در اسلام در مقابل اشغال‌گرانی همچون اسرائیل ا‌ست که منطق گفتمان و مذاکره ندارند و تن به عدالت نمی‌دهند»

هرچند این جملات، اولین موضع‌گیری جناب عبدالحمید علیه اسرائیل نیست، اما این مواضع آنچنان هم به صورت مکرر در بیانات او  تکرار نمی‌شود. لذا در زمانه‌ای که دنیای اسلام مبتلا به مفتیانی‌ است که مبارزه با رژیم صهیونیستی را حرام می‌دانند، و از سوی دیگر حفظ ثبات و امنیت ملی منوط به (حداقل) همراهی اقوام و مذاهب است، تقویت دیپلماسی حوزوی مبتنی بر این راهبرد، نیازمند توجه بیش از پیش حوزه‌های علمیه است. اما از آنجا که زیرساخت ارتباطی مناسبی میان علمای شیعه و سنی وجود ندارد، علاوه بر عدم استقبال مناسب از این مواضع مشترک، افکارعمومی در اختیار رسانه‌های مسموم قرار داده شده تا آن را از مسأله اصلی به اظهارات تحریف شده وی درباره زلزله کرمانشاه منحرف سازد.

در پایان باید توجه داشت که حوزه‌ علمیه برای دوران پساداعش (به عنوان یک گروه نظامی) بیش از آنکه نیازمند برگزاری «مراسم شکرانه پایان داعش» باشد، نیازمند فعال شدن «دیپلماسی حوزوی» و ایجاد زیرساخت‌های ارتباطی با علمای ادیان و مذاهب بر اساس «مسأله فلسطین» است. شاید روابط کنونی ما که امروز «همایش‌وار» ظهور و بروز دارد، بتواند موجب «همراهی» علمای اهل سنت در برخی مقاطع شود، اما «همدلی» و «حمایت متقابل در راهبردهای مشترک» نیازمند ارتباطی صمیمی، چابک و فعال است که ضمن صیانت از این اتحاد در برابر آفت‌های تحریک‌کننده و تفرقه‌آمیز، بتواند تهدیدات خود علیه دشمن مشترک را، فزونی بخشد.

* منتشر شده در کانال تلگرامی سرائر، مورخ 06/09/1396

سید یاسر

وقتی خونی بر زمین می‌ریزد، می‌پرسند: «بأی ذنب؟» و هر چه قدر پاسخ این سوال ظرفیت ایدئولوژیک داشته باشد، گستره بیشتری از بازماندگان را به خود درگیر می‌سازد. غرض آنکه جبهه سوریه پای بخشی از جامعه افغانستان را بیش از پیش به انقلاب گشوده است. اگر دیروز، افاغنه دلاور در قالب «تیپ ابوذر» مقابل حزب بعث، کنار بچه‌های ما جنگیدند و مظلومانه به شهادت رسیدند، امروز لشکر فاطمیون در نوک پیکانِ پیکار علیه تکفیری‌ها جانانه می‌جنگد تا سهم خود را در مقاومت اسلامی پررنگ‌تر سازد. خون این شهدا پایگاه اجتماعی گفتمان مقاومت را در جامعه افغانستان تقویت خواهد کرد و باید منتظر ماند و دید که چگونه بازماندگان مؤمنِ جهان‌وطنِ انقلابی شهدای افغانی، نسل جدیدی را به خونخواهی مستضعفین تربیت کرده و بر سر مستکبران آوار خواهد نمود. اما از عجائب و اعجاز عصر خمینی همین بس، در دورانی که دولت اعتدال تمام تلاشش را برای «انقلاب‌زدایی» از هویت ایرانی-اسلامی به کار بسته، گفتمان انقلاب اسلامی در سوریه به افغانستان، لبنان، عراق، و حتی روسیه... صادر می‌شود و چه خوش گفت آن بزرگ‌مرد که «راه حفظ انقلاب، صدور انقلاب است»



یا علی مدد...

سید یاسر

«ذلتی» که ابوموسی‌ها برای امت ببار می‌آورند
از «ظلم» معاویه‌ها سوزناک‌تر است...
همین!


یا علی مدد...

سید یاسر